fbpx
trauma de baas

JE TRAUMA WEER DE BAAS!

Ervaring intensieve therapie PTSS

Waargebeurd uit DE PRAKTIJK

Noelle is 34 jaar, moeder van een dochter 5 en heeft een aan-uit relatie met de vader van haar kind. Als jong meisje is ze misbruikt door de buurman en heeft zij jaren later door deze gebeurtenis PTSS opgelopen. Noelle heeft in overleg met haar huisarts en partner gekozen voor een 8 daags intensief trauma programma. Een twee keer 4 daags intensief behandel programma.

Niet zonder reden kies ik deze keer voor dit onderwerp. Deze week zijn er namelijk cijfers naar buiten gebracht over de effectiviteit van deze korte intensieve manier van therapie bij PTSS en deze bevestigen wat wij zoal zien in onze praktijk. PTSS verdwijnt sneller in een kort intensief traject.  Het onderzoek is o.a
gedaan door niemand minder dan Ab de Jongh waar ik o.a. diverse opleidings delen heb gevolgd.

Noelle is een dame die er prachtig uit ziet als je echt even goed verder kijkt. Waarom moet je verder kijken? Omdat ze zich niet vrouwelijk kleed, haar kleding is over-sized zodat haar prachtige figuur camoufleerd. Haar prachtige lange blonde haren zouden na een goede knipbeurt prachtig zijn.

Dergelijk gedrag zie je vaak verschijnen bij mensen met seksueel misbruik. Om maar niet aantrekkelijk te zijn zodat kans op herhaling maar niet aanwezig hoeft te zijn, onaantrekkelijk zijn,  gevoelsmatig.

Noelle start op vrijdag waar we eerst uitgebreid kennismaken. De gebeurtenissen drukken zwaar op haar leven en haar relatie met de vader van haar dochter. Beide ontmoet ik bij ons eerste gesprek. We lopen haar hele geschiedenis na en maken een tijdlijn van haar leven.

Daarna starten we met blokken om inzichtelijk te maken hoe de last bij de gebeurtenissen in haar leven is gegroeid. Daar schrikt ze zelf van, we maken er fotos van zodat we dit aan het einde van het traject nogmaals opnieuw kunnen bekijken wat er allemaal is veranderd.

Ook kijken we naar haar levensbalk en haar krachten en tot slot gaan we over op alle lasten die zij met haar mee draagt. De balans is bij haar ver te zoeken. Ze begint dan ook vreselijk te huilen als we dit zo visueel maken.
Ook hier maken we weer foto’s van. Ik geef haar nog een prachtige hypnotherapie visualisatie mee om haar zelfbeeld te vergroten zodat ze ook lekker kan gaan slapen.

Op zaterdag en zondag gaan we intensief aan de slag waarbij we ook een begin maken met de EMDR therapie. Allereerst gaan we toch terug naar de gebeurtenissen van het misbruik zodat we goed in beeld krijgen op welke delen we de EMDR gaan toepassen.

Dit is wel een van de aller hefstigste delen van de therapie en in dit deel besluiten we ook om een korte onderbreking te houden als we door het heftigste deel heen zijn. We besluiten om samen een eind flink stevig te wandelen door de duinen en over het strand.

Tijdens het wandelen hervatten we het gesprek. Je ziet dat  Noelle makkelijker praat en aan haar driftige stappen zie en voel je haar emoties. Ik moet zelf mijn wandel tempo opschroeven want door de opgekropte woede gaat ze steeds sneller lopen.

Gedurende de vier dagen wisselen we therapie, bewegen, praten, maar ook doen we imaginaire opdrachten en exposure therapie. En ook probeer ik haar uit te leggen hoe en waarom ons brein soms zo reageert. We maken ook veel zaken visueel wat veelal erg verhelderend werkt.

Bij de EMDR behandelingen zijn we begonnen met het heftigste deel. Voor Noelle was dat de blik in zijn ogen toen hij haar kleding kapot scheurde en haar borsten bloot waren. Met name die blik was voor haar zo heftig. Iedere keer als zij in haar leven een man zag met een bepaalde blik in haar ogen vertoonde ze niet toelaatbaar gedrag.

Dit roept bij haar nog steeds een maximale spanning op en voelt zij dit in haar keel alsof haar keel wordt dichtgeknepen. Om dit beeld te reduceren en de spanning kwijt te raken. Starten we hier mee. Noelle kiest voor de therapie met de VR-bril omdat zij zich dan volledig kan afsluiten voor de rest van de omgeving. Als achtergrond kiest ze voor de bergen omdat haar dit herinnert aan fijne vakanties met haar partner.

Zo lopen we het hele weekend alle punten door. Het is zwaar en heftig voor Noelle. Maar op zaterdagavond geeft ze aan dat er al iets veranderd. En dat zien we ook aan haar hele houding in dat weekend. Op maandag ronden we af en krijgt ze nog wat huiswerk mee. Gedurende de gehele week houden we nog steeds contact. Het gaat al stukken beter met Noelle. Ze is er zeker nog niet maar het begin is er.

Twee weken later meld Noelle met haar partner zich weer. En weer beginnen we op vrijdag, we bespreken alles na van wat er allemaal al is veranderd. En zoals ze zelf aangeeft is dat waanzinnig veel. Ik lach weer, ik durf weer blij te zijn. Maar wat het meest opvalt is dat ze naar de kapper is geweest en een vlot kapsel heeft gekozen.

En op zaterdagavond verschijnt ze trots met een nieuw outfit. “Tussen de sessies door snel even gekocht.” Straalt ze vol trots. Kleding waarin haar vrouwelijke vormen uitkomen.
Maar ook is dit weekend zwaar voor haar. Jarenlang heeft ze een mate van vaginisme gehad. En daarom is het fijn dat haar partner ook bij sessies aanwezig of in de buurt is. Want ook aan dit deel besteden we aandacht en betrekken we haar partner actief.

Als we op maandag afsluiten en weer alles met de blokken visueel maken dan ziet het er allemaal heel anders uit. Als ik haar dan vraag kort aan te geven hoe zij deze intensieve 8 daagse therapie heeft ervaren. Dat zegt ze : “intens zwaar maar zo waanzinnig waardevol, ik heb nu al het gevoel dat ik de hele wereld aan kan. En raak ik iedereen aan met PTSS klachten aan dit ook te ondergaan.”

Enkele weken later geeft ze aan totaal geen terugval gehad te hebben en haar PTSS klachten helemaal kwijt te zijn. Noelle en ik blijven nog app contact houden zodat ik gelijk kan ingrijpen mocht dit wel nodig zijn. Enige tijd later geeft ze aan dat dit stukje ondersteuning voor haar ook niet echt meer nodig is.

Voor mij als behandelaar was het een intensief traject, zwaar maar zo waardevol en mooi te zien hoe mensen hun leven terug krijgen. Weer bevestigd dit dat ik het mooiste en het meest dankbare beroep ter wereld heb.

© 2020 trauma de baas

Thema door Anders Norén